Storyboard bir çekimin nasıl görüneceğini gösterir. Çekim listesi ise onu filme aldıran belgedir: yardımcı yönetmenin sette yüksek sesle okuduğu, görüntü yönetmeninin karşılaştırdığı ve devam sorumlusunun ekip yeni kuruluma geçmeden önce kapsamı doğrulamak için kullandığı, sıralı ve numaralı liste. Bunu atlarsanız sahne o gün doğal gelen sırayla "kapatılır", ve ekipler tam da bu yüzden az önce söktükleri bir kurulumu yeniden aydınlatmak zorunda kalır.
Bir ekibin gerçekten üzerinden yürüyebileceği liste nasıl kurulur.
İlhamdan Değil, Kapsamdan Başlayın
İçgüdü, sahneyi okurken aklınıza geldiği sırayla çekimleri sıralamaktır. Kağıt üzerinde tamam görünen ama kurguda boşluk bırakan bir çekim listesi böyle ortaya çıkar. Bunun yerine sahne sahne, sabit bir kontrol listesiyle çalışın:
Master. Sahnenin tamamını kapsayan, bütün oyuncuları ve bütün hareketi tutacak kadar geniş tek bir çekim. O günden başka hiçbir şey kurtulmasa bile, master kurgucunun bir şeyler birleştirmesini sağlar.
Konuşan her karakter için kapsam. Bel ya da yakın plan, karşısındakiyle ölçek olarak eşleşecek şekilde. Sahnenin büyük kısmı fiilen buradan kurgulanacak.
Tepki çekimleri. Konuşmayan karakter genellikle konuşandan daha çok hikaye anlatır. Masterın tepkiyi üzerinde durulacak kadar iyi yakaladığını varsaymayın.
Ekleme planları. Bir şeye uzanan el, bir telefon ekranı, dönen bir kapı kilidi. Küçüktür, ama bir oyunculuk çekiminin başka her yerinde kusur varken sahneyi kurguda kurtaran çoğu zaman budur.
Kapanış. Sahne nasıl bitiyor, hangi görüntüyle, kimin yüzünde, hangi ölçekte. Masterın dördüncü tekrarından sonra değil, o günden önce karar verin.
Kontrol listesini sahne sahne uygulamak, serbest çağrışımla liste yapmaktan daha yavaştır. Ama bir çekim listesi ile bir dilek listesi arasındaki fark tam da budur.
Hikaye Sırasına Göre Değil, Kuruluma Göre Gruplayın
Senaryo kronolojiktir. Çekim listesi olmamalı. Bir sahnenin ihtiyaç duyduğu bütün çekimleri bildiğinizde, sonraki adım onları ekranda görünecekleri sıraya göre değil, kamera konumu ve ışık kurulumuna göre gruplamaktır.
İki farklı sahnedeki üç çekim aynı objektifi, aynı ışığı ve kabaca aynı kamera konumunu paylaşıyorsa, hangi sahneye ait olduklarına bakmadan arka arkaya çekin. Her kurulum değişikliği, senaryo sayfa sayısında görünmeyen bir zaman maliyeti yaratır, ve kuruluma göre değil hikaye beatine göre düzenlenmiş bir çekim listesi, ekipten aynı odanın aynı köşesini bir günde üç kez aydınlatmasını sessizce istiyordur.
Çekim listesinin tek başına bir çekim senaryosunun ötesinde yerini kazandığı nokta da burası: "hikayede ne oluyor"u "ekip ne yapıyor, hangi sırayla, bunu elde etmek için"e çeviren katman.
Ekibin Gerçekten İhtiyaç Duyduğunu Yazın
Sadece "Sarah tepki verir" diyen bir çekim listesi satırı sette işe yaramaz. Her satırda, yardımcı yönetmenin okuyabileceği ve kamera operatörünün ek soru sormadan kadrajlayabileceği kadar bilgi olmalı:
- Çekim ölçeği: genel, bel, yakın, ekleme.
- Kamera hareketi: sabit, pan, omuz, dolly.
- Objektif ya da yaklaşık odak uzaklığı, görüntü yönetmeni böyle çalışıyorsa.
- Kadrajda ne var: hangi karakterler, setin hangi bölümü, önde ne var arkada ne var.
- Süre ya da oyunculuk beati: çekimin kadraj olmaktan çıkıp tekrar sayılması için içinde ne olması gerektiği.
Bunların hiçbiri ayrıntılı düzyazı olmak zorunda değil. Çekim listesi kurulumlar arasında bir bakışta okunur, üzerinde çalışılmaz. Kısa ve belirgin satırlar, çözülmesi çekimin aydınlatılmasından uzun süren ayrıntılı satırlardan iyidir.
Her Çekimi Numaralayın ve Asla Yeniden Numaralamayın
Her çekim listeye eklendiği anda bir numara alır ve o numara kalıcıdır. Devam sorumlusu, DIT ve kurgucu tekrarları çekim numarasıyla anar; yapım ortasında yeniden numaralanan bir çekim listesi, eski numaralara atıf yapan bütün evrakı bozar, çoktan teslim edilmiş kamera raporları ve ses kayıtları dahil.
Yapım sırasında eklenen çekimleri mevcut diziye sokuşturarak değil, yeni bir numarayla ekleyin. Çekim 14'ün planlanmamış bir eşlik eden ekleme planına ihtiyacı olduğu ortaya çıkarsa, bu 14A olur; sonraki her çekimi kaydıran yeniden numaralanmış bir 15 değil.
Sıfırdan Değil, Sahne Dökümünden Kurun
Çekim listesi hazırlığın geri kalanından bağımsız değildir; sahne dökümünün akışında aşağıda yer alır. Döküm size sahnedeki her karakteri, mekanı ve aksesuarı zaten söylüyor. Çekim listesi, o bilginin kamera kararlarına dönüştüğü yerdir: bu karakterlerin hangisi kapsam alacak, unsurlar ekranda hangi sırayla görünecek, hangi anda kadrajda ne var.
plotwell'de çekim listesi, elle derlenen ayrı bir belge olarak değil, sahne dökümünün ve storyboardun yanında durur. Bir sahnenin dökümünü çekin, oyuncu, mekan ve unsur verisi yeniden yazılmak yerine zaten orada olsun. Storyboarddaki kareleri her çekim satırına iliştirin ki liste teknik referansın yanında görsel referansı da taşısın; çekim 14'ü okuyan bir yardımcı yönetmen, yönetmenin çizdiği kareye bakıyor olsun, onu bir metin tarifinden kafasında yeniden kurmuyor.
Bu şekilde kurulan bir çekim listesi hazırlığın geri kalanıyla kendiliğinden eşleşmiş kalır. Ayrı bir elektronik tabloda kurulan liste, bir sahne revize edildiği anda kaymaya başlar, ve yardımcı yönetmen iki taslak önce sahneden çıkarılmış bir karakter için çekim okuyana kadar kimse fark etmez.